Szanowni Państwo, Drodzy Uczniowie, Rodzice, Koleżanki i Koledzy, Przyjaciele!
Każda droga — nawet ta najpiękniejsza — ma swój kres. Dziś stoję na jej zakręcie, spoglądając z wdzięcznością wstecz na 46 lat pracy w szkole, która stała się moim drugim domem, miejscem nie tylko nauczania, ale także przyjaźni, przygód, pasji i serca oddanego młodzieży.
Urodziłem się 2 stycznia 1960 roku w Ciechanowie, a w 1985 roku ukończyłem Wydział Humanistyczny UMCS w Lublinie, wybierając historię — nie tylko jako przedmiot nauczania, ale jako drogowskaz przez życie. Od 1 września 1979 roku związałem się zawodowo ze szkołą i z Konstancinem-Jeziorną. To tutaj, w murach szkoły, kształtowałem pokolenia uczniów, dzieląc się wiedzą, ale i wartościami. Tu nauczyłem się, że historia nie żyje tylko w podręcznikach — żyje w ludziach, w miejscach, w gestach i wspomnieniach.
Byłem nauczycielem historii, wos-u, wychowawcą, organizatorem, przewodnikiem, instruktorem harcerskim, animatorem, a czasem — zwyczajnie — kompanem w podróży po świecie wiedzy i przygód. Razem z uczniami przemierzyliśmy setki kilometrów — pieszo, na nartach, z plecakiem i mapą. Zorganizowałem niemal 200 rajdów i biwaków, kilkadziesiąt obozów zimowych i letnich. Przez ponad dwie dekady TRAPER stał się czymś więcej niż kołem turystycznym — stał się wspólnotą.
Wspólnie tworzyliśmy miejskie i szkolne uroczystości, festiwale pieśni patriotycznej, gry miejskie, prowadziliśmy szkolną gazetę ŻeromskiPress, kręciliśmy filmy, graliśmy w teatrze, poznawaliśmy miejsca i ludzi. Wspieraliśmy innych — jako wolontariusze na Biegach Papieskich, Niepodległości, podczas Dni Konstancina. Angażowaliśmy się w wymianę międzynarodową, pielęgnując przyjaźnie z Krzemieńcem, Saint-Germain-en-Laye oraz Pisogne.
Byłem zaszczycony, mogąc dzielić się wiedzą o Konstancinie — mieście, które stało się moim miejscem na ziemi. Jako przewodnik, autor, twórca gier i filmów, ale przede wszystkim jako nauczyciel — miałem rzadki przywilej opowiadać historię, która toczyła się tuż obok nas. Dziękuję, że mogłem to robić.
Nie sposób wyliczyć wszystkich chwil, osób, wzruszeń i wyzwań. Nie sposób podziękować każdemu z osobna. Ale dziś, z całego serca, dziękuję wszystkim, których spotkałem na tej długiej, pełnej barw i emocji drodze.
W tym czasie historia przestała być dla mnie jedynie przedmiotem nauczania — stała się przestrzenią spotkań z młodymi ludźmi. Z ich pytaniami, marzeniami, zapałem. Przez cztery i pół dekady miałem zaszczyt uczyć tysiące uczniów. Wielu z nich osiągnęło wspaniałe sukcesy — nie tylko w konkursach, olimpiadach, czy na egzaminach, ale przede wszystkim jako ludzie z wartościami, zaangażowani, twórczy, ciekawi świata.
To właśnie kontakt z uczniami był zawsze dla mnie największą radością. Lekcje w klasie, rozmowy na korytarzu, rajdy z TRAPEREM, obozy, biwaki, wspólne projekty, spektakle, wycieczki zagraniczne, wyprawy po Konstancinie, filmy i gazety szkolne… Każde spotkanie zostawiło ślad. A wiele z tych relacji przetrwało próbę czasu — z wieloma moimi dawnymi uczniami mam kontakt do dziś. Niektórzy z nich dziś sami uczą, wychowują, organizują rajdy. I to jest chyba największa nagroda — widzieć, że pasję można przekazać dalej.
Byłem nie tylko nauczycielem, ale i przewodnikiem, opiekunem, czasem reżyserem, czasem konferansjerem, organizatorem, ale zawsze — człowiekiem po stronie młodych ludzi. Ich sukcesy były moimi sukcesami. Ich pytania — moją inspiracją. Ich uśmiech — sensem codziennej pracy.
Dziękuję dyrekcji, koleżankom i kolegom z grona pedagogicznego — za współpracę, inspirację, przyjaźń. Dziękuję rodzicom za zaufanie. Przede wszystkim dziękuję uczniom — byliście moim motorem, sensem pracy, i powodem, dla którego każdego dnia przychodziłem do szkoły z przekonaniem, że to, co robię, ma znaczenie.
Odchodzę z „dwójki”, ale historia trwa. Mam nadzieję, że moje opowieści, spacery, rajdy, spektakle i lekcje pozostały w Waszej pamięci. Ja zabieram ze sobą ogrom wdzięczności, wzruszeń i dumy.
Przechodzę na emeryturę, ale nie żegnam się z pasją oraz historią. Nadal będę uczył, działał społecznie, przewodniczył Radzie Seniorów, oprowadzał wycieczki, tworzył filmy, współtworzył historię Konstancina i – jak zawsze – podążał szlakiem wartości.
I za te wszystkie spotkania z Wami — z całego serca dziękuję.
Wasz nauczyciel, przewodnik i przyjaciel,
Wojciech Guszkowski
Konstancin-Jeziorna, czerwiec 2025
Wojciech Guszkowski – droga zawodowa nauczyciela i wychowawcy
Wojciech Guszkowski urodził się 2 stycznia 1960 roku w Ciechanowie. W 1985 roku ukończył Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, uzyskując tytuł magistra historii o specjalności nauczycielskiej. Już wcześniej, bo 1 września 1979 roku, rozpoczął swoją pracę zawodową jako nauczyciel, którą nieprzerwanie kontynuuje do dziś.
Jest nauczycielem dyplomowanym historii oraz wiedzy o społeczeństwie (awans zawodowy uzyskał w 2009 roku). Posiada również dodatkowe kwalifikacje: w 1980 roku zdobył uprawnienia instruktora harcerskiego, a w 2000 roku uzyskał uprawnienia przewodnika warszawskiego i pilota wycieczek.
Wieloletnia praca pedagogiczna Wojciecha Guszkowskiego zaowocowała licznymi sukcesami jego uczniów – laureatami i finalistami konkursów przedmiotowych i tematycznych z zakresu historii. Jego działalność nie ogranicza się jedynie do pracy w klasie – to także pasjonat turystyki i aktywnego wychowania pozaformalnego. W 2002 roku współtworzył szkolny Klub, a później Koło Turystyczne TRAPER, z którym zorganizował około 200 rajdów pieszych i biwaków oraz około 40 obozów zimowych i letnich, zarówno w Polsce, jak i za granicą. TRAPER wspólnie z parafią pw. Świętego Józefa współorganizował także Rajdy Papieskie, łączące formułę gry miejskiej z upamiętnieniem osoby św. Jana Pawła II.
Działalność klubu TRAPER, a także społecznego zaangażowania jego członków, została zauważona i doceniona. W 2005 roku klub otrzymał List Gratulacyjny od Starosty Piaseczyńskiego, a także zdobył pierwsze miejsce na Mazowszu jako najlepszy klub turystyczny, otrzymując nagrodę Mazowieckiego Kuratora Oświaty.
Wojciech Guszkowski był także opiekunem koła teatralno-historycznego, z którym zdobywał nagrody na festiwalach teatralnych, a także współtwórcą Szkolnej Agencji Informacyjnej. W ramach tej działalności przez wiele lat współredagował gazetę szkolną ŻeromskiPress oraz realizował filmy szkolne.
Jest również pomysłodawcą i współtwórcą programu współpracy zagranicznej szkoły, w tym wymiany uczniowskiej z miastami partnerskimi Konstancina-Jeziorny: Krzemieńcem na Ukrainie i Saint Germain-en-Laye we Francji.
Zaangażowany głęboko w działalność patriotyczną i obywatelską, organizował liczne konkursy i uroczystości, m.in. cztery edycje Gminnego Festiwalu Pieśni Patriotycznej oraz obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Prowadzony przez niego wolontariat szkolny wspierał wydarzenia miejskie, takie jak Bieg Niepodległości, Bieg Papieski, Dni Konstancina czy Bieg Piotra Nurowskiego.
Jako redaktor przewodnika „Kalejdoskop Konstancina” wydanego przez Konstanciński Dom Kultury, edukuje mieszkańców i turystów w zakresie lokalnej historii. Jest autorem gry miejskiej „Wspomnienia Konstancińskie”, która realizowana była podczas Dni Konstancina. Na swoim kanale „Ciekawostki historyczne Trapera” publikuje filmy popularyzujące historię miasta. W ramach festiwalu Otwarte Ogrody, wspólnie z żoną Marią, organizował przez wiele lat na swojej posesji ogród historyczno-turystyczny.
Za swoją wieloletnią pracę dydaktyczną, wychowawczą i społeczną był wielokrotnie nagradzany:
• Honorowy tytuł Wolontariusza Roku 2011 przyznany przez samorząd lokalny.
• Nagroda Burmistrza Konstancina-Jeziorny (2012) z okazji 120-lecia miasta – za zasługi dla społeczności lokalnej.
• Medal „Za zasługi dla turystyki” (2012) – odznaczenie przyznane przez Ministra Sportu i Turystyki.
• Medal „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych” (2018) – za działalność patriotyczną.
• Nagroda Ministra Edukacji i Wychowania (2023) – za wybitne osiągnięcia wychowawcze i dydaktyczne.
Wojciech Guszkowski jest również przewodniczącym Zarządu Rady Oddziałowej NSZZ „Solidarność” w Piasecznie (powiat piaseczyński), aktywnie działającym na rzecz środowiska oświatowego.
Jego droga zawodowa to przykład nauczyciela z pasją, którego działalność wykracza daleko poza mury szkoły, inspirując kolejne pokolenia do poznawania historii, aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym oraz kształtowania postaw patriotycznych i obywatelskich.
Wojciech Guszkowski kończy swoją wieloletnią karierę zawodową w sposób, który najlepiej oddaje jego pasję, zaangażowanie i oddanie lokalnej historii oraz edukacji młodego pokolenia. Rok szkolny 2024/2025 był zwieńczeniem jego pracy – jako autor gminnego programu edukacyjnego „Moja Mała Ojczyzna”, zrealizowanego we wszystkich publicznych szkołach Konstancina-Jeziorny, pozostawił trwały ślad w świadomości uczniów i nauczycieli. Program, opracowany we współpracy z burmistrz Agatą Wilczek, kierownik Wydziału Oświaty Anitą Zakrzewską, nauczycielkami historii oraz Witoldem Rawskim, zakończył się zorganizowanym przez niego konkursem wiedzy o historii miasta. Laureaci wzięli udział w nagrodowej wycieczce „Szlakiem Żeromskiego” po Kielecczyźnie, którą również osobiście poprowadził.
Jako regionalista i społecznik, Guszkowski nie zapomniał również o dawnych mieszkańcach i miejscach związanych z historią miasta. Zainicjował i współtworzył projekt upamiętnienia istnienia szkoły podstawowej przy ul. Sobieskiego 8, działającej w latach 1890–1958. Z własnych środków sfinansował wykonanie tablicy pamiątkowej i we współpracy z Justyną Rawską, prezes Spółdzielni Mieszkaniowej, zorganizował uroczystość jej odsłonięcia – symboliczną lekcję historii i szacunku dla przeszłości.
Kończąc swoją pracę zawodową, Wojciech Guszkowski pozostawia po sobie nie tylko projekty, publikacje i wydarzenia, ale przede wszystkim świadomych młodych ludzi, zainspirowanych do poznawania historii swojej Małej Ojczyzny. Jego działalność będzie jeszcze długo obecna w pamięci lokalnej społeczności – jako wzór nauczyciela, wychowawcy i patrioty.
Jest twórcą szkolnego fb, którego zarejestrował w 2012 roku i prowadzi nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Kataloguje i redaguje setki artykułów oraz zdjęć, które pojawiają się w mediach społecznościowych.
Obecnie pełni funkcję przewodniczącego Rady Seniorów Gminy Konstancin-Jeziorna oraz zastępcy przewodniczącego Komitetu Miast Partnerskich Konstancina-Jeziorny.
P.S. 17 lat pracował w Szkole Podstawowej nr 3 przy ulicy Bielawskiej, 8 lat w Szkole Podstawowej nr 4 w Słomczynie, 23 lata w Szkole Podstawowej nr 2 oraz 6 lat prowadził Firmę Handlową razem z żoną Marią. Niektóre okresy zatrudnienie pokrywały się. Odbył również roczną służbę wojskową w Szkole Oficerów Rezerwy po ukończeniu studiów.
Absolwenci i uczniowie
