Ubieranie choinki to jedna z najpiękniejszych tradycji świątecznych. Dziś trudno sobie wyobrazić Boże Narodzenie bez świątecznego drzewka. Zwyczaj ten przywędrował do Polski z Niemiec na przełomie XVIII i XIX wieku.
Początkowo ubieranie choinki przyjęło się tylko w miastach. Na wsi dominowała ludowa ozdoba, tak zwana „podłaźniczka”. Była to ucięta gałąź sosny, świerku lub jodły wieszana pod sufitem, na której zawieszano dekoracje. Według wierzeń ludowych drzewo, zwłaszcza iglaste, jest uważane za symbol życia. Ozdoby na choinkę były swego rodzaju talizmanem dla domu i chroniły przed złymi duchami.
Tuż przed mikołajkami uczniowie klasy 2 a ubierali w świetlicy szkolnej świąteczne drzewko. Zawiesili na gałązkach lampki, bombki, łańcuchy, sopelki i inne ozdoby. Pod choinką położyli gwiazdkowe prezenty. W sali zapanował świąteczny nastrój.
Wychowawcy świetlicy
